De inloopkast

Al mijn vriendinnen hebben tegenwoordig een inloopkast, iedereen! Het is zoooooo 2014 om geen inloopkast te hebben… tsss… Nou oke, misschien overdrijf ik nu een tikje, maar heus niet echt heel erg veel… laat ik het zo zeggen, zeker 5% van al mijn vriendinnen hebben echt een inloopkast. Zo een waarin alle andere vriendinnen goedkeurend en blij knikkend een rondleiding hebben gekregen alsof het om een opening van een nieuwe galerie ging. Waar de schoengevulderekjes met ontzag werden bekeken alsware het een paar herontdekte Picasso’s en de laatjes met softclose systeem met veel “oohhhssss”en “aahhhsss” aanschouwd werden alsof van Gogh er live een schilderij zat te penselen.

* Mooie ruime inloopkast

* Mooie ruime inloopkast

 

Ik wil dat ook, het lijkt mij heerlijk, de exacte uitleg: waarom dan? Die moet ik iedereen schuldig blijven, ik kan het niet in woorden uitdrukken. Ik denk dat het een pure luxe is die ik niet alleen aan mijzelf gun maar ook aan mijn schoenen en lievelingsjurkje. Dat komt denk ik het meest in de buurt. Misschien is het wat overtrokken en klinkt het wat zeurderig maar dat is absoluut niet de bedoeling. Zo ben ik ook niet, een jengelig kind. Maar ik kan wel heel duidelijk aangeven wat ik wil… en daar diverse keren op terugkomen… en dan na het opmaken van de balans mijn wonden likken of mijn overwinning vieren. Een echte vrouw dus, zou mijn lief zeggen. Afijn, ik wil het dus ook… ik wil ook de kast inlopen waar niet alleen een prachtige laminaatvloer ligt maar daarop dan een hoog, hoger, hoogst tapijt op ligt waar je tot je knieën in wegzakt als je er op loopt. Nou oké, tot je enkels is wel genoeg eigenlijk maar het gaat om het duidelijk visueel maken van de situatie. en das wel gelukt denk ik…

* Inloopkast met gordijnen

* Inloopkast met gordijnen

Hoe fijn zou het niet zijn, begin ik mijn betoog, als jij niet elk jaar STEEDS met alle koffers de zolder op en af moet, zeulen met kleding… zomerkleding erop, winterkleding eraf… wintersportkleding eraf, wintersportkleding er op… Je zou zo ontzettend veel tijd en energie besparen als je dat niet meer hoeft te doen. Ik kijk even of zijn gezicht sprankelende enthousiast oplicht, maar dat gebeurt niet helaas. Wat ik in gedachte had?  vraagt hij, zichzelf meteen een antwoord gevend vervolgd hij: ga jij het dan doen? Met zo een overdreven onmiskenbaar uitlacherig lachje eraantoe voegend:  of ga je weer beginnen over die inloopkast soms?  En omdat hij toch al lekker in zijn monoloog zit beantwoord hij deze vraag ook weer vals lachend zelf: jij hebt een inloophuis, je hebt geen inloopkast nodig, jij mag van mij OVERAL inlopen… voel je vrij schat… mijn huis is jouw huis…

* inloopkast met schuifdeuren

* inloopkast met schuifdeuren

He bah, te veel te vaak praten over hetzelfde onderwerp is natuurlijk niet goed, mijn eigen schuld dat hij niet met opverende energie meteen een hamer en zaag pakt om te gaan starten aan de nieuwe uitdaging die ik hem wil geven. Ik moet dus nog even geduld hebben vrees ik.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s